کوردان فیلی... بحران زبان، لهجه یا میهن؟

شفق نیوز/ در سایه بحرانهایی که مردم عراق با آنها روبرو می شوند، کوردان فیلی شاهد بحرانهایی خطرناک شده که فرهنگ و وجود آنان را مورد تهدید قرار می دهد. کوردان فیلی در دهه های گذشته به علت هویت فرهنگی و وابستگی فکری خود مورد تعرض آزار و اذیت های بسیاری قرار گرفتند که امروز ما شاهد دوباره ی چنین وضعیتهایی هستیم.

پس از گذشت یک دهه از سقوط رژیم بعث تاکنون کوردان فیلی نتوانسته اند جایگاه حقیقی خود را در عراق جدید بخوبی پیدا نمایند و یا حتی از تمامی حقوق های اساسی خود بهره مند شوند، آنان حتی در عرصه سیاسی  پرآشوب عراق جایی را بری خود پیدا نکرده اند.

من در زبان و لهجه کوردان فیلی ، روشی را برای توضیح بحران آنان پیدا کردم، بحران زبان و لهجه از ویژگی های آشکار و ساده ای بشمار می آیند که می توان بوسیله ی آن جنبه مهمی از جنبه های بحران فرهنگی و فکری کوردان فیلی را توضیح داد.

فرقه گرایی های مذهبی و سیاسی علاوه بر زندگی در مناطقی که بیشتر سکان آنرا اعراب عراق تشکیل داده اند تهدیدهای  بسیار خطرناکی برای از بین رفتن زبان و فرهنگ کوردان فیلی بشمار می آیند. اموری که از پیش نیز برشماری از این ملت تأثیر گذاشت و افراد، خانواده و قبیله های بسیاری از کوردان فیلی را به فراموشی زبان، فرهنگ و ملیت کوردی خود وا داشت.

همچنین مسئله فرهنگ مسلط در اقلیم کوردستان شماری از کوردان فیلی را نگران می کند و آنان می ترسند که ویژگی های مخصوص به خود را در بین این غالبیت فرهنگی از دست دهند.

تمامی کوردان بغیر از کوردان فیلی توانستند در مناطق زندگی خود، برای لهجه های کوردی خود فرهنگ و ادبیاتی را بوجود آورده  و مدرسه هایی را برای آموزش زبان کوردی براساس لهجه ی مخصوص به خود تشکیل دهند.

حقیقت این است که پایبندی کوردان فیلی به فرهنگ و لهجه خود، راز قدرت منحصر به فرد آنان در عرصه های سیاسی و میهنی عراق بشمار می آید. آنان به اشخاصی میهنی که بدنبال حفظ یکپارچگی عراق هستند تبدیل گشته و با تمامی اقشار عراق ارتباطی بسیار نزدیک را تشکیل دادند. با در نظرگرفتن این مسلئل نمی توان از کوردان فیلی درخواست نمود تا ویژگی ها و فرهنگ فیلی خود را رها کنند ، زیرا این امر از حقوق اساسی آنان بشمار می آید.

علیرغم بحرانهایی که امروز عراق و یا حتی اقلیم کوردستان با آن مواجه است، کوردان فیلی تمامی حق را دارند که به فکر حفظ لهجه، مذهب و فرهنگ خود باشند...

نویسنده: فؤاد علی اکبر