دستور اشغال کویت به حصونه داده نشد!

شفق نیوز/ چقدر از تاریخ ما دروغ و ساختگی است، در تاریخ ما اوهام و خرافات بسیاری وجود دارد که مردم را به بیراهگی و هلاک می کشاند. دروغ هایی که از شنیده ها و خیالبافی های  مردم پیشین به وجود آمده است...

برخی از نویسندگان و فرهنگ دوستان عراقی و کویتی بودیم که در همایشی که توسط  انجمن روزنامه نگاران عرب و با سرپرستی «ماضی خمیس» یکی از روزنه نگاران معروف کویت و همکاری «زهیر دجیلی» نویسنده و شاعر عراقی  برگزار شده بود، شرکت کردیم. در این نشست غیر رسمی برخی در تلاش بودند که به نفرت و دشمنی صاحب قلمان و سخنگویان پایان داده شود.

پس حرفهای کسی را باور نکن که می گوید: تمامی مردم کویت، عراق و مردم آنرا دوست دارند و دروغ می گوید آنکه که می گوید: عراقی ها، کویت و مردم کویت را دوست دارند! عراق نمی ترسد که کویت قصد اشغال او را داشته باشد چونکه تفاوت ما بین مساحت و تعداد سکان این دو کشور این مسئله را امری محال تبدیل کرده است. اما کویت شاید از قصد عراق برای اشغال این کشور در هراس باشد؟.

اما از سویی دیگر، مردم کویت عراق را سرزمین بازی های کودکی و یا حتی مکانی برای آموزش بسیاری از فرزندان کویت بشمار می آوردند.

این همایش به شیوه ای غیر منتظره ای بدون درگیری به پایان رسید، در این همایش اشخاص با فرهنگی از کویت شرکت کرده بودند که حتی  کلمه ی هجوم را بر زبان نمی آوردند در حالیکه واقعاً هجوم بود، هجومی وحشتناک و ویران کننده...

سامی نصیف وزیر رسانه ای سابق در رابطه با درگیریهای ابتدائی بین عراق و کویت از آغاز فرمانروایی ملک غازی تا دوره ی عبدالکریم قاسم سخن گفت. به نظر من نصیف با جمله ی چنین مسائلی در بین تمامی کشورهای جهان رخ می دهد خواستار فراموشی این قضیه بود، اما آنچه پس از دوره ی عبدالکریم قاسم رخ داد واقعاً فراموش نشدنی است...

اما نویسنده سعد بن طفله گفت: اگر بندر مبارک پروژه ای بزرگ برای همکاری عراق و کویت بشمار می آید و عراقی ها دوست ندارند این بندر ساخته شود ما هیچ اصراری برای اجرای این پروژه را نداریم، چونکه روابط دوجانبه ما مهمتر از همه ی این چیزها است.

سعد بن طفله از مقامات دو کشور درخواست کرد تا تمامی نفرت خود را در فرهنگ و رسانه ها از بین برند، چونکه رسانه ها یکی از مهمترین وسایل بروز مشکلات و اختلافات بین دو کشور بشمار می آیند.

حسن علوی در کتابش (دستبندهای گِلی) می نویسد که حصونه در آن زمان به پیش مرجع دینی محسن حکیم رفت و از وی در مورد این مسئله پرسید، حکیم نیز در جواب به وی اشغال کویت را حرام بشمار آورد!

اما من پیش از این در کتابم (صد سال از اسلام سیاسی در عراق) نوشتم که اگر حصونه دستور فرمانده کل و وزیر دفاع عراقدر آن زمان را رد می کرد، مطمئناً از پست خود برکنار می شد. در کتاب سید طالب رفاعی یکی از علماء دین و وکیل مرجع نجف در مصر آمده است: رفاعی گفت: "از حصونه پرسیدم: قضیه کویت و رفض دستور عبدالکریم قاسم توسط تو چیست؟. وی می نویسد: حصونه پس از این سؤال من خندید و گفت: سرورم، چگونه این داستانها را باور می کنی.. چگونه یک نظامی می تواند دستورات مقامات خود را رد کند، اگر این کار را می کردم الان در کنار تو ننشسته بودم و مطمئناً مرا اعدام می کردند. هیچ دستور از عبدالکریم قاسم به من داده نشد و من هرگز به پیش محسن حکیم نرفتم و اینها همه شایعه است.

نویسنده: رشید خیون